Адпраўлена!

Памылка!

Археалагічны комплекс (гарадзішча і селішча) перыяду ранняга жалезнага веку

Цiкавае

Змест

Звесткі аб каштоўнасці

Шыфр

313В000435

Катэгорыя каштоўнасці

аб'екты рэгіянальнага значэння

Глава

Матэрыяльныя нерухомыя каштоўнасці

Тып каштоўнасці

Помнiк археалогii В

Падтып каштоўнасці

Археалагічны комплекс

Месца знаходжання

Гомельская вобласць, Кармянскі раён, в. Паштовая Глінка, 1,25–1,7 км на паўночны ўсход ад вёскі, 0,25–0,3 км на ўсход ад былога пас. Луначарскі, на правым беразе р. Сож, урочышчы Гарадок, Скаварада, за ровам

Датаванне

1-е тыс. да н. э. - 1-е тыс. н. э.

Апісанне

Археалагічны комплекс (гарадзішча і селішча) перыяду ранняга жалезнага веку знаходзіцца на ўсход ад былога пас. Луначарск, на паўночны ўсход ад в. Паштовая Глінка, на правым беразе р. Сож. Гарадзішча размешчана ва ўроч. Гарадок/Скаварада на мысе, паміж краем тэрасы з усходу і ярам з поўдня. Пляцоўка падтрохвугольнай формы, з боку поля ўмацавана 2 валамі і ровам паміж імі. Другі, знешні роў зараз не праглядаецца. Схіл гарадзішча ў бок яру пакаты. На валах (асабліва на знешнім баку ўнутранага) і на пляцоўцы – старыя ямы, па краю берагу – траншэя ВАВ.

Адна частка селішча прымыкае да гарадзішча з поўначы, цягнецца ўздоўж краю тэрасы да яру-з’езду ў бок ракі. Другая частка селішча знаходзіцца з поўдня ад гарадзішча, за ярам, што ўтварае гарадзішчанскі мыс. Яна цягнецца ўздоўж краю тэрасы да яру - перасохшага вадатока насупраць паўднёвага канца былога пас. Луначарск. Вышыня тэрасы над поплавам неаднолькавая: ёсць паніжэнні і невялікія яры. Агульная даўжыня археалагічнага комплексу з поўначы на поўдзень 780 м. Ён знаходзіцца ў лесе, паверхня няроўная, задзірнаваная, пакрыта ядлоўцам і мхом.

Гарадзішча і селішча ўпершыню ўзгадваецца ў крыніцах у 1873 г. У 1927 г. на селішчы і гарадзішчы правёў разведкі К. М. Палікарповіч. У 1936 г. А. Д. Каваленя і А. М. Ляўданскі апісалі помнікі, знялі схем-план гарадзішча, заклалі на ім шурфы і сабралі пад’ёмны матэрыял на селішчы. У 1957 г. комплекс абследавала В. М. Мельнікоўская. У 1982 г. гарадзішча наведаў С. Я. Рассадзін, у 1985 г. - А. Д. Калечыц. У 1992 г. помнік агледзелі А. А. Макушнікаў і Л. П. Ізотаў.