Адпраўлена!

Памылка!

Гарадзішча старажытнага Пінска

Цiкавае

Змест

Звесткі аб каштоўнасці

Шыфр

113В000532

Катэгорыя каштоўнасці

аб'екты рэгіянальнага значэння

Глава

Матэрыяльныя нерухомыя каштоўнасці

Тып каштоўнасці

Помнiк археалогii В

Падтып каштоўнасці

Гарадзiшча

Месца знаходжання

Брэсцкая вобласць, г. Пінск, у межах вул. Горкага, вул. Першамайскай, усходняй мяжы пл. Леніна, на левым беразе р. Піна

Датаванне

XI–XIII стст.

Апісанне

Гарадзішча старажытнага Пінска мела складаны характар. Планам 1794 г. і назіраннямі пад час археалагічных даследаванняў і земляных работ устаноўлена, што яно складалася з дзядзінца і вакольнага горада. Планіровачным цэнтрам з'яўляўся дзядзінец.

Забудова старажытнага Пінска ажыццяўлялася ў асноўным з прыродных, наяўных матэрыялаў. Гэта ў асноўным драўніна хваёвых парод, што раслі ў недалёкім наваколлі, былі зручнымі для транспарціроўкі па рацэ альбо з дапамогай цяглавай сілы, валодалі добрымі цеплаахоўнымі ўласцівасцямі і добра паддаваліся апрацоўцы. З бярвенняў хваёвых парод узводзілі жылыя і гаспадарчыя пабудовы, вулічныя маставыя, дваровыя насцілы і агароджы, абарончыя вежы і сцены. Зрэдку ў якасці падрубаў і падкладак пад ніжнія вянкі зрубаў выкарыстоўвалі больш трывалы да гніення і вільгаці дуб. У Пінску не захавалася старажытных пабудоў манументальнай архітэктуры. Аднак пры даследванні падмуркаў езуіцкага калегіума знаходзілі кавалкі плінфаў, а выяўленая ў раскопах 1955 і 1957 гг. калекцыя паліўных каляровых і рознафігурных плітак не мае сабе роўных сярод такога ж матэрыялу ў іншых старажытных манументальных збудаваннях на тэрыторыі Беларусі.

Маючы на ўвазе стабільнасць гарадской планіроўкі, што пацвярджалася назіраннямі за размяшчэннем вуліц, выяўленых двароў і будынкаў на адным і тым жа месцы на працягу многіх стагоддзяў, можна дапускаць, што месцазнаходжанне рынку ў старажытным Пінску і гарадской плошчы таксама і раней было з паўночнага боку ад дзядзінца каля ўезду на яго. Асноўнымі планіровачнымі элементамі, што рэгулявалі забудову старажытнага Пінска, былі вуліцы. Асноўныя з іх ішлі ад планіровачнага цэнтра дзядзінца з размешчаным каля яго рынкам да праездаў у абарончых збудаваннях вакольнага горада. Адна з такіх вуліц выяўлена раскопам 1963 г.

Маставая ў раскопе 1963 г. мела шырыню да 3 м, яе папярочны насціл вымошчваўся колатымі дошкамі ці тонкімі бярвёнамі, якія апіраліся на пакладзеныя ўздоўж напрамку вуліцы 2 ці 3 бярвенчатыя лагі. Такіх вулічных маставых прасочана 7 ярусаў, што паслядоўна змянялі папярэднія, занесеныя культурным слоем.