Выдатны помнік архітэктуры позняга барока - ансамбль базыльянскага манастыра - знаходзіцца ў цэнтры Талачына. На сённяшні дзень храм дзейнічае як Свята-Пакроўская царква. Пры ім у манастырскім корпусе адноўлены жаночы манастыр.

Будаўніцтва царквы даследчыкі адносяць да 1796 г. Па іх меркаванні, яна была пабудавана на месцы драўлянага касцёла, заснаванага ў 1604 г. Сапегам, і першапачаткова была ўніяцкай.

Мураваная царква ўяўляе сабой трохнефную дзвюхвежавую базіліку з прамавугольнай апсідай і дзвюма сакрысціямі. Асноўная ўвага ўдзялялася архітэктурнай апрацоўцы галоўнага фасада, што характэрна для мастацкай канцэпцыі барока. Цэнтральная частка фасада вянчаецца фігурным атыкавым франтонам з галоўкай у завяршэнні. Гранёныя трох'ярусныя бакавыя вежы, завершаныя цыбулінамі, узмацняюць дынаміку агульнай кампазіцыі. Гарызантальная расшыўка цокаля на галоўным фасадзе падкрэслівае вертыкальны рух верхняй плоскасці фасада. Такі прыём выкарыстаны ў Сафійскім саборы ў Полацку, Петрапаўлаўскай царкве ў Беразвеччы, касцёле езуітаў у Пінску, Георгіеўскім касцёле ў Варнянах, касцёле ў Быстрыцы і інш.

Алтарны фасад завяршаўся манументальным фігурным атыкам. Бакавыя фасады вырашаны спрошчана, чляняцца высокімі лучковымі аконнымі праёмамі і пілястрамі ў прасценках.

Паводле пісьмовых крыніц базыльянскі манастыр у Талачыне быў заснаваны Сангушкамі ў 1769 г. Першапачаткова ён быў драўляны, у ім пасяліліся 6 манахаў.

Манастырскі мураваны корпус быў пабудаваны ў 1779 г. Корпус двухпавярховы прамавугольны ў плане. У ім налічвалася 8 келляў, была трапезная з кухняй. Жылы корпус быў крыты гонтай. Памяшканні перакрыты скляпеннямі. У цэнтры будынка размяшчалася лесвіца.

Пры манастыры існаваў агарод, у двары стаялі драўляныя флігель, свіран, піўніца, вазоўня, стайня, лядоўня. Ад вуліцы манастыр быў абнесены мураванай агароджай, з другіх бакоў - драўляным парканам.

З 1779 г. пры манастыры дзейнічала павятовая 4-х класная школа.

Пасля скасавання ўніі ў 1839 г. талачынскі манастыр стаў праваслаўным і быў прыпісаны да аршанскага Пакроўскага мужчынскага манастыра, таксама былога базыльянскага. 

У Вялікую Айчынную вайну Свята-Пакроўская царква і манастырскі корпус захаваліся, істотных пашкоджанняў не атрымалі. Рамонты царквы праводзіліся ў 1993 г. і вядуцца цяпер, пачынаючы з 2001 г. За час існавання царквы значных перабудоў не адбывалася.