Шыфр
212Г000363
Катэгорыя каштоўнасці
Тып каштоўнасці
Падтып каштоўнасці
Месца знаходжання
Датаванне
1638 г.
Жылы будынак былога манастыра базыльян - помнік архітэктуры стылю "віленскага барока". Каля 1643 г. Іосіф Львовіч Корсак у Беразвеччы (цяпер раён горада Глыбокае) заснаваў уніяцкі манастыр ордэна базыльян. Першапачаткова манастыр быў драўляным, а ў 1756-1763 гг. узведзены каменны буйнамаштабны комплекс, дзе, акрамя каменных будынкаў, размяшчалася яшчэ 12 жылых драўляных пабудоў. Увесь комплекс быў акружаны глухой агароджай. Пасля ліквідацыі уніі ў 1839 г. Беразвецкі манастыр стаў праваслаўным, а ў 1874 г. быў закрыты.
З 1901 г. у Беразвеччы пачынае дзейнічаць жаночы манастыр. З пачаткам Першай сусветнай вайны яго дзейнасць прыпыняецца, аднаўляецца пасля яе заканчэння, а пасля падпісання Рыжскага мірнага дагавора ў сакавіку 1921 г. польскія ўлады канчаткова закрываюць гэты манастыр. У яго сценах размяшчаецца корпус аховы памежжа.
У 1939 г., з прыходам савецкай улады, тут размяшчаецца турма НКУС. У час Вялікай Айчыннай вайны фашысты на тэрыторыі былога манастыра стварылі шталаг № 351 для савецкіх ваеннапалонных, дзе было знішчана 27 тысяч савецкіх ваеннапалонных і каля 200 італьянскіх салдат. З пасляваеннага часу ў сценах былога кляштара так і засталася турма. У перыяд актыўнай барацьбы з рэлігіяй у 1954 г. храм быў узарваны (засталася толькі невялікая частка кляштара). Сёння ў Беразвеччы знаходзіцца турма – выпраўленчая калонія №13.
Аб'ект лічыцца страчанай спадчынай, захаваўся толькі адзін жылы будынак манастыра, у якім сцены пабудовы падзелены пілястрамі і шырокім карнізным поясам, прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі ў ліштвах. Усходнія фасады ўвянчаныя фігурнымі франтонамі.
Запыт аб допуску да карыстання рэсурсамі Банка звестак будзе накіраваны ў Міністэрства культуры. Міністэрства культуры прымае рашэнне аб прадастаўленні ці адмове ў прадастаўленні доступа да карыстання рэсурсамі Банка звестак, аб аб'ёме і паўнаце прадастаўляемай інфармацыі. Рашэнне прымаецца на працягу 10 дзён