Шляхецкі род Дорыа-Дзерналовічаў (герб Любіч) меў буйныя зямельныя валоданні на тэрыторыі цэнтральнай Польшчы (Рэпек, Мінск Мазавецкі) і ў Беларусі (маёнткі Шэрсцін, Віктарын). 

Да нашых дзён на тэрыторыі Беларусі з валоданняў Дорыа-Дзерналовічаў часткова ацалела толькі сядзіба у г.п. Карма. Сядзібны комплекс знаходзіцца на беразе р. Кармянка ў заходняй частцы гарадскога пасёлка. Захаваліся часткова сядзібны дом, млын, крухмальны завод, тры гаспадарчыя будынкі. За сядзібным домам захаваліся таксама фрагменты парку.

Кармянская сядзіба, па сведчаннях старажылаў, сфармавалася ў канцы XIX - пачатку XX стст. Гэта пацвярджаецца архітэктурна-стылёвымі асаблівасцямі саміх пабудоў. 

Сядзібны дом пабудаваны ў 1890 г. Уяўляе сабой двухпавярховы, змураваны з цэглы аб'ём сіметрычна-восевай аб'ёмна-прасторавай кампазіцыі. У плане будынак мае прамавугольную форму з выступаючымі перад лініяй галоўнага фасада сіметрычнымі бакавымі рызалітамі. У цэнтральнай частцы другога паверха рызалітаў - прамавугольны дэкаратыўны элемент з глухой аркай, раскрапаваны прамавугольным акном. Пад складаным дахам пояс прафіляванага карніза з дэнтыкуламі. 

У будынку сядзібнага дома пасля вайны і да 1955 г. размяшчаўся дзіцячы дом, пасля да 1988 г. знаходзілася школа, затым да 1995 г. - Дом піянераў. Пасля 1995 г. выкарыстоўваецца першы паверх як складское памяшканне. 

Гаспадарчыя пабудовы паблізу сядзібнага дома таксама пабудаваны з цэглы і дэкарыраваны пад дахам карнізам з дэнтыкуламі.

У 1905 г. Дзерналовічы пабудавалі крухмальны завод, які ў 1912-14 гг. быў пераабсталяваны пад спіртзавод. Будынкі былога крухмальнага завода ўяўляюць сабой узор прамысловай архітэктуры. Завод складаецца з некалькіх, звязаных паміж сабой аб'ёмаў, самы высокі з якіх мае чатыры паверхі. Дзейнічаў да 1996 г. Млын у кармянскай сядзібе меў два паверхі і прыводзіўся ў рух вадой ручая, на беразе якога ён стаяў.