Комплекс былой сядзібы “Нізгалава” (сядзібны дом, кухня, флігель, вяндлярня, рэшткі падмурка гаспадарчай пабудовы) размешчаны ў аграгарадку Двор Нізгалава Бешанковіцкага раёна. Помнік знаходзіцца ў цэнтральнай часцы населенага пункта, на высокім правым беразе ручая, які ўпадае ў раку Ула. 

Тэрыторыя сядзібнай забудовы невялікімі курцінамі з елак, сосен, клёнаў злучаецца з паркавай зонай. Цяпер на тэрыторыі сядзібы сярэдняя школа.

З 1526 г. маёнтак Нізгалава – уладанне знакамітага княжацкага рода Астрожскіх. На 1847 г. – уладанне А.Г. Шаўмана. На 1878 г. – уладанне А. Нядзвецкай. З 1905 г. маёнткам валодаў прысяжны павераны Конрад Нядзвецкі (Мядзвецкі). 

Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі маёнтак быў канфіскаваны на карысць савецкай дзяржаве. У 1918 г. у сядзібным доме была адкрыта школа-камуна, якая ў 1925 г. стала сямігодкай. У канцы 1920-х гг. у былым маёнтку створаны калгас “Нізгалава”, у якім працавалі кузня і вадзяны млын. 

У чэрвені 1944 г. сядзібны дом быў моцна пашкоджаны ў выніку баявых дзеянняў. 

У 1960-я гг. былі адноўлены будынкі былога панскага маёнтка. У будынку сядзібнага дома размясцілася Дзімітраўская васьмігадовая (пазней базавая) школа, якая працавала да 2010 г. Будынак былой кухні ў 1980-1990-я гг. выкарыстоўваўся як жылое памяшканне для настаўнікаў мясцовай школы, пасля – як складское памяшканне. У 1960-я гг. кузню прыстасавалі пад калгасную сталовую, два гаспадарчыя будынкі выкарыстоўваліся як складскія памяшканні. 

З 2010 па 2013 год у сядзібным доме размяшчалася сельская бібліятэка і экспазіцыі філіяла Бешанковіцкага раённага гісторыка-краязнаўчага музея “Сялянская хата кан. XIX ст. – пач. XX ст." і “Рамёствы і промыслы Бешанковіцкага раёна”.