Гэта частка горада была ўключана ў межы Мінска ў другой палове 19 ст. у сувязі з будаўніцтвам чыгуначных ліній: Маскоўска-Брэсцкай (1871 г.) і Лібава-Роменскай (1873 г.), а таксама чыгуначнага Віленскага вакзала. Забудова кварталаў перад вакзалам была пераважна драўлянай.

Новае рашэнне Вакзальная плошча атрымала пасля Вялікай Айчыннай вайны. Першымі на плошчы былі пабудаваны будынкі №1 і 2 па вул. Кірава. Вул. Кірава на адрэзку ад Прывакзальнай плошчы да вул. Свярдлова ў канцы 1940-х - пачатку 1950- х гг. называлася вул. 11 Ліпеня.